Nowe materiały w designie: samonaprawiające się powierzchnie i struktury zmiennokształtne
- Patryk Koper
- 7 wrz 2025
- 3 minut(y) czytania

Czyli jak projektujemy jak Iron Man i nie jesteśmy nawet z Marvela
Co ma wspólnego design z regeneracją i transformacją?
Jeszcze niedawno „samonaprawiający się materiał” brzmiał jak techno-bajka opowiadana przy ognisku przez inżynierów z NASA. Dziś? To już rzeczywistość, i to całkiem dostępna. Do tego dorzućmy struktury, które zmieniają swój kształt pod wpływem temperatury, wilgoci czy prądu i nagle wzornictwo przemysłowe nabiera nowego wymiaru.
Jeśli jesteś projektantem wzornictwa przemysłowego, te technologie to nie tylko ciekawostka. To konkretne narzędzia, które wpływają na sposób projektowania od koncepcji po eksploatację.
Część I: Samonaprawiające się materiały – design z mocą regeneracji
Wyobraź sobie, że tworzysz obudowę elektroniki, powierzchnię samochodu, mebel albo nawet protezę. A teraz wyobraź sobie, że ta powierzchnia... sama naprawia rysy, pęknięcia i otarcia.
Jak to działa?
Materiały samonaprawiające się zawierają:
mikrokapsułki z żywicą, które pękają przy uszkodzeniu i zalewają rysę,
polimery termiczne, które pod wpływem ciepła „scalają się” na nowo,
elastomery dynamiczne, które przywracają pierwotny kształt dzięki reakcjom chemicznym lub fizycznym.
Gdzie to się projektowo przydaje?
Smartfony – LG G Flex miał tył obudowy pokryty materiałem, który „leczył” zadrapania.
Elementy AGD i RTV – np. płyty kuchenne lub obudowy pralek, gdzie codzienne użycie prowadzi do mikrouszkodzeń.
Meble użytkowe i publiczne – powierzchnie blatów lub siedzisk w przestrzeni publicznej.
🎯 Wzorniczy insight: Możesz projektować z myślą o długowieczności estetycznej. To redefiniuje pojęcie „trwałości” i „łatwej konserwacji”.
Część II: Struktury zmiennokształtne – projektowanie "z kosmosu"
Nie, nie chodzi o Transformersów ( choć trochę tak ;D ).
Struktury zmiennokształtne (ang. shape-shifting structures) to materiały, które zmieniają geometrię w reakcji na bodźce:
temperaturę, światło,
wilgoć,
pole magnetyczne,
prąd.
Technologie w skrócie:
Polimery z pamięcią kształtu (SMPs) – „zapamiętują” formę i powracają do niej pod wpływem ciepła.
Stopy z pamięcią kształtu (SMA, np. nitinol) – metale, które wracają do ustalonego kształtu po odkształceniu.
4D printing** – druk 3D + czas jako zmienna — materiał zmienia się w czasie!
Okej, ale jakie to ma zastosowanie dla designera?
Ubrania sportowe lub ratunkowe – zmieniają kształt w reakcji na ciało.
Obuwie i ochraniacze – dopasowują się do stopy w ruchu lub w czasie upadku.
Interfejsy użytkownika – przyciski, które się „wynurzają” lub zmieniają położenie.
Mechatronika bez silników – ruch oparty na zmianie struktury, a nie siłownikach.
🎯 Wzorniczy insight: Zmienność może być cechą, nie problemem. Projektant zaczyna myśleć o czasie i interakcji z materiałem jako o zmiennych w równaniu.
Design Thinking + nowe materiały = rewolucja w procesie
Projektując z tymi materiałami:
1. Uwaga na kontekst – regenerujące się materiały mogą potrzebować np. 24h spokoju. Świetne do karoserii, gorsze do walizki na lotnisko.
2. Materiały wymagają innego myślenia o eksploatacji – np. czy użytkownik wie, że coś się samo naprawi?
3. Musisz testować inne typy interakcji – jak wygląda UX z materiałem, który się zmienia? Czy to intuicyjne? Czy ktoś się nie przestraszy?
Przyszłość designera: Materiał jako „aktor” projektu
Kiedyś projektant wybierał materiał. Teraz materiał może... odpowiadać. Może się regenerować, adaptować, reagować. W tym nowym świecie designer staje się bardziej choreografem dynamicznych cech obiektów niż tylko ich „formotwórcą”.
🧠 Na koniec
Jeśli wzornictwo przemysłowe ma kreować przyszłość, to te materiały są naszą plasteliną 2.0 tylko że inteligentną. Kiedy projektujesz coś, co nie tylko wygląda, ale też reaguje, naprawia się lub zmienia to jesteś nie tylko designerem. Jesteś kreatorem zmian i ekspertem od "kontrolowanego przypadku".




Komentarze